عشق صدای فاصله هاست

       خسته ام

منم آن خسته دل درمانده به تو بیگانه پناه آورده

منم آن از همه دنیا رانده در رهت هستی خود گم کرده

از ته کوچه مرا می بینی می شناسی و در می بندی

شایدای باغم من بیگانه بر من از پنجره ای می خندی

باتوحرفی دارم خسته ام بیمارم جزتوای دوراز من از همه بیزارم

گریه کن گریه نه بر من خنده یادمن باش و دل غمگینم

پاکی ام دیدی و رنجم دادی من به چشم خودم این می بینم

خوب دیروزی من در بگشا که بگویم :

زتوهم دل کندم

خسته از این همه دلتنگی ها بر تو و عشق و وفا می خندم.