عشق صدای فاصله هاست

یه دل دارم

یه دل دارم خدا داره  زمین داره، هوا داره
میونه دریای غمش  کشتی و  ناخدا داره 

یه دل دارم غصه داره  قفلای سر بسته داره
از اونا که میان،میرن   یه عالمه قصه داره

یه دل دارم دَرد داره   زمستونِ سرد داره
رنگِ بهارو ندیده   خزونای زرد داره

یه دل دارم سفر داره خنده براش ضرر داره
گوش ندادن به طپشش خیلی جاها خطر داره 

یه دل دارم فقط دِله قایق عشقش تو گله
غروبا بیشتر می گیره امٌا همیشه غافله

 

از ته دل ،نه، نمی گم   ولی  اگر  که  دل  نبود
دروغ چرا، تو دنیامون   انقد غم و  مشکل  نبود
پیش  روی  دلم می گم    توهین   نباشه  به دِلا
خوشا به حال بی خیال  خوشا  به حال  عاقلا

 *******

هردم ازدردبنالم که فلک هرساعت  

کُندم قصد دل ریش به آزار دگر

می خوامتون یه کهکشون ، یه کهکشون کمه
قدِ اون هفتا آسمون
یا حق

« سیاهپوش »